Ne mjediset e hotel \\" TIRANA iNTERNACIONAL\\"Përkujtohet 60 vjetori i dekretimit të Dede Ahmet Myftarit në postin e Kryegjyshit Botëror të Bektashinjve. Respekt për klerikun e vyer! Përkujtohet 60 vjetori i dekretimit të Dede Ahmet Myftarit në postin e Kryegjyshit Botëror të Bektashinjve. Në praninë e dhjetra studiuesve, historianëve, autoriteteve të lartë shtetërorë dhe besimtarëve bektashianë, në mjediset e “Tirana Internacional” u përkujtua këto ditë 60 vjetori i dekretimit të Dede Ahmet Myftarit në postin e Kryegjyshit Botëror të Bektashinjve. Merrnin pjesë Kryegjyshi Botëror i Bektashinjve Haxhi Dede Reshat Bardhi, përfaqësues të tri besimeve të tjerë tradicionalë në vendin tonë, miq nga Turqia dhe Irani, deputetë, historianë të ftuar nga vendlindja e Dede Ahmetit si edhe dhjetra besimtarë bektashinj. Ka qënë sekretari i Kryegjyshatës z. Syrja Xhelo i cili ka çelur takimin në fjalë duke i spjeguar auditorit në mënyrë të përmbledhur, çfarë kishte ndodhur 60 vjet më parë. Më pas, ai i ka dhënë fjalën z. B.Hushi, i cili si përfaqësues i komunitetit mysliman të Shqipërisë u shpreh midis të tjerave: “Veprimtaria e sotme përkujtimore, më jep rastin të përshëndes në emër të Komunitetit Mysliman të Shqipërisë dhe t’ju uroj për evokimin e personaliteteve të tillë të bektashizmit. Figura e klerikut të shquar, Dede Ahmet Myftarit, ka qënë dhe mbetet padyshim, ndër figurat e mëdha të bektashizmit, të këtij fidani të shëndetshëm në trungun shekullor të myslimanizmit. Me emrin e Dede Ahmet Myftarit, lidhet jo vetëm konsolidimi i bektashizmit në mesin e shekullit të kaluar, por edhe një varg reformash të cilat ndikuan drejtpërsëdrejti në rritjen dhe ndikimin e besimit bektashian. Sa i përket detyrës së lartë të tij, në postin e Kryegjyshit Botëror të bektashinjve, vlen të thuhet se ai dijti të mbajë qëndrim të prerë dhe parimor ndaj çdo lloj trysnie apo ndjenje paterniteti që vinte prej dogmës komuniste të regjimit në fuqi. Përveç kësaj fryme e cila në thelb ruante dhe pasuronte më tej vlerat e fesë myslimane, Dede Ahmet Myftari përcillte në çdo teqe të atyre viteve mesazhet hyjnorë të dashurisë për Zotin e Madh si edhe dashurinë e pakufishme për atdheun, njeriun, besimin e kulluar. Jo pa emocion, duke sjellë sot përpara jush, cilësitë e vyera prej kleriku të shquar mysliman, dua të vë në dukje edhe një dimension tjetër të Dede Ahmet Myftarit. Ky dimension lidhet padyshim me largpamësinë e tij. Ashtu sikundër parashikoi tërmetin e madh që do të binte mbi besimet fetarë si edhe objektet e kulteve fetare, ai parapa edhe të ardhmen e besimit bektashian. Duke dekretuar në ilegalitet të plotë, në kushtet e rrënimit të xhamive, teqeve dhe kishave, në vitin 1967, në postin e Kryegjyshit të Bektashinjve, dervishin e at’hershëm Reshat Bardhin, në të vërtetë ai vendoste një shtyllë të fuqishme për të mbajtur të gjallë besimin bektashian. Kjo meritë e tij, nuk duhet harruar për asnjë moment”. Ndërsa Kryegjyshi Botëror i Bektashinjve, në përshëndetjen e tij, midis të tjerave u shpreh: “Jam i lumtur dhe plot emocione, të përshëndes këtë takim, në cilësinë e Kryegjyshit Botëror të Bektashinjve. Jam plot emocione, sepse jeta ime 70 vjeçare është e lidhur si mishi me thoin, me jetën dhe veprën e shkëlqyer të Dede Ahmet Myftarit. E njoha Dede Ahmetin kur isha 17 vjeç. Ai hyri në jetën time dhe do të mbetet aty, deri në frymën time të fundit. Ai më mori për dore dhe më futi në rrugën e ndritur të bektashizmit, në rrugën e ndriçuar prej Pirit tonë Haxhi Bektash Veliu. Dede Ahmet Myftari ka qënë dhe mbetet një gurë i rëndë në themelet e bektashizmit shqiptar dhe atij botëror. Me urtësinë e tij, me zgjuarsinë e tij, me guximin e tij, Dede Ahmeti për dhjetë vjet rresht, mbajti mbi shpatulla një varg problemesh me të cilat përballej bektashizmi ynë i kulluar. Ai kurrë nuk u qa, kurrë nuk u ankua, kurrë nuk e lëshoi veten edhe në situatat më të vështira. Në mënyrë të veçantë, kurajua dhe guximi i tij, shkëlqyen në vitet e vështira të internimit, në fshatin Drizar të Mallakastrës. Aty u shfaq si rrallë herë qëndresa e tij. Teqeja e vogël e Drizarit, ai vend i humbur mes përrallesh dhe drizash pafund me rolin e pazevendësueshëm, me përgjegjësinë hyjnore u bë Selia e Shenjtë e Kryegjyshatës Botërore Bektashiane. Tek kjo teqe kanë ardhur me mijra besimtarë, nga e gjithë Shqipëria. Vinin të raskapitur, vinin të trishtuar, vinin si nata. Po iknin të shlodhur, iknin të gëzuar, iknin si mëngjezi i bukur. Dede Ahmeti u jepte shpirt dhe dritë nga shpirti dhe drita e tij. Ligjet e regjimit në fuqi, nuk mund të vepronin askurrë përballë ligjeve hyjnorë. Akoma sot e kësaj dite, ruaj në kujtesën time atë ditë qershori të vitit 1967 kur më dorëzoi dekretin për në udhën e bektashizmit. Dikush edhe mund të qeshte, sepse të rrallë ishin ata që besonin se mund të rikthehej besimi fetar në Shqipëri. Por Dede Ahmeti shikonte shumë larg. Duke marrë në duar dekretin, me dukej se mbaja në duar flamurin e papërlyer të Ehli - Bejtit. Unë jam krenar që isha biri i tij shpirtëror, që qëndrova me të deri në fund, që vazhdoj rrugën e çelur prej Dede Ahmetit. Zoti qoftë i kënaqur me veprën e tij. Zoti ju bekoftë edhe juve që kini ardhur sot të nderoni veprën e prindit tim” Në emër të Komitetit Shtetëror për Kultet të Republikës të Shqipërisë ka përshëndetur këtë takim përkujtimor Kryetari i këtij Komiteti, z. Rasim Hasanaj: Duke u ndalur në rëndësinë e këtyre veprimtarive, midis të tjerave z. Hasanaj shtoi: “Gjej rastin të sjell urimet më të mira, në emër të Komitetit Shtetëror për Kultet dhe t’i uroj punë të mbarë këtij aktiviteti, në nderim të njërit prej figurave më të shquara të bektashizmit shqiptar, Dede Ahmet Myftarit. Duke nderuar dhe respektuar veprën e këtij kleriku të shquar, në të vërtetë nderohet jeta e dhjetra e dhjetra baballarëve dhe dervishëve bektashianë, të cilët sakrifikuan jetët e tyre në shërbim të Zotit, në shërbim të besimit bektashian. Dede Amet Myftari, duke u dekretuar 60 vjet më parë në funksionin e lartë të Kryegjyshit Botëror të Bektashinjve, ndërrmori hapa të rëndësishëm që lidheshin me besimin bektashian. Në krye të Selisë së Shenjtë, ai gjithashtu u shqua për forcimin e mardhënieve sa më të sinqerta të bektashinjve shqiptarë, me bektashinjtë që jetonin në vende të tjerë. Këto mardhënie erdhën duke u rritur dhe forcuar, kurdoherë në të mirë të besimit bektashian, rolit të pazevendësueshëm të tij, në rrafsh të harmonisë dhe tolerancës fetare. Por diktatura komuniste, në fakt ishte e papajtueshme me besimet fetare. Prandaj, ajo po përgatiste dita - ditës goditjen e madhe, sa të vetëdijshme aq edhe obskurantiste. Në këtë kuadër duhet parë edhe largimi i klerikut të shquar, Dede Ahmeti Myftarit, nga Tirana dhe vendosja e tij në teqenë e rrënuar të Drizarit në Mallakastër. Por diktatura nuk mund të ndjente parimet hyjnore. Dogma ishte e pafuqishme të ndalonte besimin në të madhin Zot. Bektashizmi, ashtu sikundër edhe besimet e tjerë tradicionalë fetarë në Shqipëri, mbijetuan përmes tmerrit, duke dëshmuar dashurinë e shqiptarëve për Krisht dhe Muhamed. Në këtë mbijetesë epokale të shqiptarëve, është në vendin e merituar edhe vepra e Dede Ahmet Myftarit. Evokimi i kësaj vepre, është evokim i qindra klerikëve shqiptarë, të cilët qëndruan të palëkundur, madje shkuan të qetë deri në sakrificën më sublime. Shteti demokratik shqiptar, pavarësisht nismave dhe arritjeve në këtë kuadër, u ka ende shumë borxhe, këtyre burrave të shquar që nuk e ndanë askurrë Zotin nga Shqipëria. Unë jam i bindur se jeta dhe vepra e Dede Ahmet Myftarit po përcillet me po aq dashuri, paqe dhe harmoni edhe nga nxënësi i tij Haxhi Dede Reshat Bardhi”. Sheh Hysen Shehu, në emër të komunitetit helvetian të jugut solli në këtë takim përshëndetjet më të përzemërta dhe vëllazërore. Duke u ndalur në vlerat e bektashizmit, Shehu vuri në dukje në mënyrë të veçantë tolerancën fetare, këtë virtyt që bektashnjtë e kanë fituar prej të parëve të tyre dhe natyrisht kanë ditur t’a zhvillojnë deri në ditët e sotme.Është fat i madh vijoi Shehu, që ne të kemi sot kaq pranë, të ulemi dhe të flasim me nxënësin besnik të Dede Ahmet Myftarit. Këtë privilegj që na fali Zoti, përfundoi ai, jo vetëm duhet ta shohim si fat të madh, por edhe ta ndjejmë si obligim për të ecur në ato shtigje që çel bektashizmi i kulluar i kryeshënjtërisë së Tij, Reshat Bardhit. Z. Xhafer Axhar, përfaqësues i shtetit turk për politikat sociale, në përshëndetjen e tij, u ndal në mënyrë të veçantë në kontributin e bektashizmit si pararendës i myslimanizmit në Shqipëri. Ky kontribut, u shpreh ai, vlen të shihet si një prej elementëve më të vetëdijshëm të këtij tarikati, i cili reflekton më së miri shpirtin dhe mëshirën universale myslimane. Realizimi cilësor i këtyre veprimtarive evokuese, përfundoi z. Axhar, na jep rastin të përshëndesim nismat e kryegjyshatës Botërore Bektashiane dhe t’i vlerësojmë në kohën dhe vendin e duhur jetën dhe veprën e mrekullueshme fetare të klerikëve bektashianë. Takimin në fjalë e ka përshëndetur më pas drejtuesi i fondacionit “Saadi Shirazi” z. Reza Karami, i cili midis të tjerave tha: “Lavdia e Zotit qoftë mbi profetët dhe në veçanti profetin e fundit Hazreti Muhamed Mustafanë dhe selami qoftë mbi Imam Aliun (a.s) dhe Ehli - Bejtin e pastër. Selami qoftë mbi Hazreti Fatime Zahra (s.a), këto ditë janë ditët e martirizimit të saj. Ndjehem shumë i gëzuar që mu dha rasti të jem në mesin tuaj, në mesin e profesorëve dhe figurave të shquara fetare dhe kulurore për të folur disa çaste rreth dede Ahmetit siç thirrej nga besimtarët bektashinj Babamadhi. Më lejoni të falenderoj hirësinë e tij Dede Reshat Bardhi, Kryegjyshi Botëror i Bektashinjve për organizimin e këtij aktiviteti përkujtimor dhe shpirtëror për hir të udhëheqësit dhe personalitetit të madh bektashian. E dimë se njerëzit e shquar në histori kanë shfaqur taletin e tyre zakonisht që në moshën e fëmijërisë dhe rinisë. Dede Ahmeti qysh në fëmijëri ka qënë i pasionuar pas dijes dhe megjithëse në një gjendje jo të mirë ekonomike ai vazhdoi studimet ndërsa dhe mësimin e Kuranit të shenjtë e vuri detyrë dhe qëllim të jetës së tij. Ne e dimë se gjithë njerëzit në jetën e tyre janë në kërkim të një modeli për vetveten dhe përpiqen që fjalët dhe veprat e tyre ti përshtatin me ato të modelit që janë në kërkim. Modeli i jetës së Dede Ahmetit ishin Imam Aliu (a.s) dhe Haxhi Bektash Veliu. Nisur nga fakti se të gjithë prijësit fetarë, kanë qënë model i pastër dhe për pasuesit e tyre edhe besimtarët bektashinj e konsideruan Dede Ahmetin si një trashëgimtar të meritueshëm të Haxhi Bektash Veliut dhe nën drejtimin e tij, pati një hov dhe zhvillim të vrullshëm. Mesazhet dritëdhënëse të bektashizmit që janë besimi në një Zot të vetëm, besimi te profeti i fundit hyjnor Hazreti Muhamed dhe dashurinë ndaj Ehli – Bejtit, imamëve dhe kujdestarisë së Imam Aliut, kanë qënë gjithnjë udhërrëfyes për shoqërinë shqiptare. Rezultat i këtyre mesazheve dritëdhënëse janë uniteti, solidariteti, paqja dhe miqësia në mesin e myslimanëve. Shpresoj që ky takim edhe njëherë tjetër të përçojë dhe forcojë këto mesazhe dritëdhënëse për shoqërinë fetare shqiptare.” Ndërsa në emër të familjes së Dede Ahmet Myftarit, ka përshëndetur takimin z. Fetah Xhemalaj. Duke u ndalur sidomos në nderin dhe respektin që i bëhet kësaj familjeje patriote vlonjate, Xhemalaj u shpreh midis të tjerave: “Në emër të familjarëve të Dede Ahmet Ahmataj, të këshillit të Gjyshatës së Vlorës e personalisht të baba Sadik Ibros, ju falenderoj nga zemra për pjesmarrjen tuaj, në 60 vjetorin e përkujtimores së dekretimit të Dede Ahmet Ahmataj në postin e lartë të Kryegjyshit. Ky klerik i madh nuk rreshti asnjëherë së punuari deri në fund të jetës së tij, për besimin bektashian. Në mënyrë të veçantë falenderojmë nga zemrat tona Kryeshenjtërinë e Tij Dede Reshat Bardhi, biri besnik e shpirtëror i Dede Ahmetit që ka organizuar këtë përkujtimore dhe që vazhdimisht e kujton dhe nderon emrin dhe veprën e ndritur të këtij kleriku të madh. Dede Ahmeti punoi e luftoi në periudhë shumë të vështira për kombin, por ai diti të mbajë ndezur në shpirtrat e njerëzve besimin tek i madhi Zot. Këtë mision historik ndaj Zotit të madh tani po e çon më tej në rrugën e ndritur të Aliut e të Haxhi Bektash Veliu, Kryeshenjtëria e Tij Dede Reshat Bardhi. Bektashizmi sot lulëzon e ndriçon në Shqipëri, në Evropë, në Amerikë e më gjërë si besim emancipues fetar”. Takimi përkujtimor ka vijuar me kumtesën e prof. Beqir Metës, rreth vlerave kombëtare të besimit bektashian. Qysh në krye të herës, z, Meta ka vlerësuar faktin se lëvizja autonomiste shqiptare, brenda gjirit të saj, përfshiu pothuajse të gjitha teqetë dhe klerikët bektashianë në Jugun e Shqipërisë. Frashëri ka qënë dhe do të mbetet një pikë referimi për historiografinë tonë, pasi teqeja e atjeshme u shndrrua në shtabin e Jugut të lëvizjes autonomiste mbarëshqiptare. Ideja e baballarëve të teqeve për gjithëpërfshirjen e territoreve shqiptare brenda Lidhjes madhore të Prizrenit, ka qënë dhe mbetet një arësye më shumë për respektimin e besimit bektashian, motua e të cilit është “Pa atdhe nuk ka fe”. Me dokumente të qëmtuar nëpër arkiva brenda dhe jashtë Shqipërisë, me argumentë të shumtë dhe bindës, prof. Meta përfundoi fjalën e vet, duke e parë besimin bektashian pothuaj të shtrirë në dy shekujt e fundit. Analiza sintetike, bazuar në fakte, nxiti midis të tjerash në pah, tiparin permanet, të bektashizmit të kulluar shqiptar, pikërisht tolerancën. Kjo tolerancë në mendime, ide dhe veprime konkrete ka bërë që uniteti midis katër komuniteteve fetarë në vendin tonë të jetë shembull jo vetëm për rajonin por edhe më gjërë. Ndërsa baba Edmond Brahimaj duke folur për punën dhe veprimtarinë e gjithanshme të Dede Ahmet Myftarit, midis të tjerave kumtoi: “Ahmed Myftar Ahmataj lindi në katudin Brataj të Vlorës më 22 shkurt 1916 nga një familje e nderuar, ku dhe mbaroi shkollën fillore. Pasi mbaroi shkollën punoi lloj - lloj punësh për të siguruar ekzistencën. Më 1937 qe ushtar dhe në 1938 mbaroi ushtrinë duke marrë gradën nënoficer. Duke pasur besimin fetar bektashi nuk u kthye në shtëpi por u dorëzua dervish në teqenë e Bllacës së Dibrës. Ky ishte fillimi që do ta ngrihej në gradën më të lartë nga dervish deri në Kryegjysh Botëror të Bektashinjve. Kur forcat ushtarake italiane okupuan Shqipërinë atëhere besimtarët bektashi të Dibrës hodhën kushtrimin kundra okupatorit. Në fshatin Omesh kleriku bektashian u caktua komandat i forcave bektashiane të Grykës së Madhe dhe Grykës së Vogël, aty u bashkuan me forcat e tjera dhe u nisën drejt Tiranës. Më 1940 shkoi në teqenë e Turanit të rrethit të Tepelenës. Në zonën e Kurveleshit nga Bolena deri në Kolonjë dhe nga Verniku e deri në Çorraj, dashuria për atdhe, patriotizmi, krenaria kombëtare dhe idetë e shndritshme të lëvizjes çlirmtare të cilës iu bashkua, bënë që veprimtaria e tij të reflektoj nëpër familjet e atjeshme më frymën e tij ashtu siç ishte vetë i drejtë dhe guximtarë. Më 1940 qeveritarët e Tepelenës në kundërshtim me dëshirën e baba Abdylit, i bën pritje në teqenë e tij, konsullit të milicisë fashiste me një numër të konsiderueshëm oficerësh. Këta Dede Ahmetin e propozuan për ti dhënë gradën major, por ai tha: “Në radhë të parë unë jam shqiptar dhe së dyti jam fetar, po edhe nuk ka pse më duhet grada që ju më premtoni”. Pas kësaj filluan ndjekjet e milicisë dhe xhadarmërisë. Dede Ahmetit i thanë të largohet ndërsa babain e teqesë e kërcënuan duke i thënë: “Po e mbajte këtë dervish do t’ua djegim teqenë”. Më pas u kthye në Brataj ku u strehua tek daja i tij dervish Bilbili. Shihte me trishtim, masakrat që kishin bërë andartët grekë në Hormovë e Kurvelesh. Ai ishte deklaruar kundër çdo gjëje të huaj që i mohonte lirinë dhe pavarësinë e popullit, ai thoshte: “Jam vetëm shqiptar she si i tillë do të punoj dhe veproj për atdheun tim”. Kur e mernin dhe i bënin presion të bashkëpunoj ose të propogandoj fashizmin dhe të denoncoj patritotët që bënin rezistencë, Dede Ahmeti arrinte që ti bindëte se ishin shqiptar dhe interesat kombëtare të mos shkeleshin. Pastaj kaloi në rrethin e Beratit aty u takua me baba Feimin dhe u strehua tek ai. Lufta italo - greke e gjeti atje. U mundua të krijoj një batalion shqiptar kundër okuptorëve italianë por nuk e lanë okupatorët grekë. Në fund të vitit 1941 Ali Riza Dedei e thiri në Tiranë dhe e caktoi kujdestar të teqesë së baba Hamitit në Elbasan. Pas takimeve me emra të njohur të disa trevave vajti në Elbasan ku bënte veprimtarinë e tij paralele. Në teqe bëheshin takime me shokët ilegal ashtu edhe vend për mjekimin e të sëmurëve dhe të plagosurve. Kur u formua Këshilli Nacional Çlirimtar i Elbasanit e zgjodhën anatër të kryesisë. U largua nga Elbasani në vendlindje për tu ikur ndjekësve, aty u takua me Hysni Lepenicën edhe Hysni Kapon. Pas kthimit në Elbasan në maj 1943, gjyqi ushtarak e dënoi me vdekje, miqtë e ndihmuan që t’i shpëtoj egzekutimit por jo internimit në Porto - Romano në Durrës. Ali Riza Dedei pagoi 200 napoleona flori për lirimin e këtij kleriku. U caktua si komisar i çetës Seferaj më 1943, më vonë me urdhër të komandës së grupit u caktua nën/komandant. Ishte në luftën e Shijakut kundër gjermanëve aty u plagos u shtrua në spitalin e grupit. Pastaj kaloi në Divizionin e Parë në Sllatinë. Kur u formua Brigada e Parë Sulmuese e caktuan oficer politik Në maj 1945 e tërhoqën nga ushtria dhe e bënë klerik në Elbasan, pastaj në Vlorë më 1946 dhe 4 qershor 1948, Këshilli i Përgjithshëm i Komunitetit Bektashian, zgjodhi për Kryegjysh Botëror, Shenjtërinë e tij Ahmet Myftar Dedenë. Gjatë kohës në Tiranë ishte vazhdimisht i zgjedhur antar i Kryesisë të Këshillit të Përgjithshëm të Fronit demokratik të Shqipërisë dhe antar i Këshillit të Përgjithshëm për Paqen etj. Në Martanesh ka realizuar pajtimin e gjaqeve. Hapi kurse të ndryshme kundër analfabetizmit, hapi kurse ku përgatiteshin dervish e baballarë për njohjen e Kuranit, sheriatit, tarikatit, për tu përgatitur si udhëheqës teqeje, zhvilloi Kongresin e Pestë Bektashian. Për të gjitha këto aftësi të Dede Ahmetit regjimi komunist duke parë popullaritetin e tij e internon në Drizar të Mallakastrës. Atje tregoi edhe një herë vullnetin e tij aftësitë e mrekullueshme. Studiues të huaj dhe vendas të mistikës islame, të tarikateve, të bektashizmës kanë shkruar për rolin e Dede Ahmet Myftari në konsolidimin e bektashizmit në Shqipëri. Vlen të permenden Natalie Kljer. Në Arkivin Qëndror të Shtetit është një dorshkrim i Dede Ahmetit, i shkruajtur në osmanisht. Ai ka njohur persishten, arabishten ndërsa osmanishten e ka përvetësuar në shkallën më të lartë. Ky dorëshkrim përbëhet prej 70 faqesh plotëson një boshllëk dokumentar dhe hap rrugën për studime të gjëra e të thelluara, në mënyrë të veçantë për historinë e bektshizmit në Shqipëri. Kongresi i Pestë u mblodh më 16 prill 1950, hapaja dhe punimet e këtij kongresi u bënë në Selinë e Shenjtë të Kryegjyshatës. Ky kongres përpiloi statutin e ri të komunitetit tonë konfrom ligjit të Republikës së Shqipërisë mbi komunitetet fetare pa shkelur dogmat dhe traditat e bektashizmit, u kryesua nga Ahmet Myftar Dedei. Mori pjesë në Kongres të Paqes më 1952 ( ku ishin të pranishëm të gjitha vendet e lindjes). Kur kontrolluan raportin, shtetarët i thanë: “E ke bërë shumë politike”. Kur e bëri e dorëzoi variantin e dytë prapë i thanë se e ke bërë shumë fetare. Në foltore foli dy orë pa letër mbi temën: “Për krijimin e njeriut”. I mahniti të gjithë të pranishmit dhe u përgjigj pyetjeve me kompetencë. Më pas lexoi edhe letrën të cilën e kishte të gatshëm të shkruar me shkrim. Në mbarim Enver Hoxha i thotë: “Pse e lexove apo deshe me ju tregu se di shkrim e lexim”. Dede Ahmeti iu përgjegj: “Fjala pa letër ishte e imja ajo me shkrim ishte e juaja. Kur bëja raportin herë më thoshnin shumë politike herë më thoshnin shumë fetare dhe unë u thashë shkruajeni ju, prandaj e lexova tuajën dhe e fola timen”. Vuajtjet dhe problemet i ka përballuar nga sistemi komunist, ritualet janë bërë nëpër shtëpitë private dhe kanë vazhduar vite me radhë deri sa erdhi momenti i duhur dhe nisi rihapja e Kryegjyshatës Botërore Bektashiane në Tiranë më 22 mars 1991”. Ndërsa studiuesi Agim Zeka u ndal në një letërkëmbim midis Dede Ahmetit dhe ish Dervish Reshatit si shembull i bektashizmit të kulluar. Ja si fillon një letër: “O drita ime! T’u bëftë kurban Plaku. Mos u mërzit për mua, se do bëhem më mirë. Pësova një troditje të rëndë mbasi ike ti. O shpirt, o dritë, po do bëhem më mirë. Të puth o shpirt! Të puth o dritë, të puth dhe lutem që vetëm ti të jesh mirë”. Plaku. Kjo letër e thjeshtë, por shumë e ndjerë, e shkurtër, por shumë domethënëse do të fillonte serinë e lëtërkëmbimit të ish Kryegjyshit Botëror të bektashinjve, Dede Ahmet Myftarit me pasardhësin e tij, në atë kohë dervishi besnik e i përkushtuar që e ndoqi pas në fshatrat e Mallakstrës, ku regjimi komunist e kishte internuar më 1958. S’kishin kaluar as dy muaj nga fjalimi famëkeq i diktatorit Hoxha, i shkurtit ’67 pas të cilit, hordhia e kuqe iu turr me egërsi edhe institucioneve fetare e klerikëve të të gjitha feve, si në asnjë vend tjetër të botës, me qëllim zhdukjen e besimit fetar te shqiptarët. Nuk është fjala për këto fakte, të njohura nga të gjithë, që dua të flas sot. As si e ruajti në zemër besimin e tij fetar ky popull i shtypur mizorisht. Dua sot të evidentoj thjeshtë se si një njeri i Zotit, që duke vënë barazinë ndërmjet fesë së tij dhe atdhedashurisë, u bë një simbol dhe shembull për t’u ndjekur nga bashkëkombësit e pasardhësit e tij. Dhe këtë na demostrojnë këto letra të thjeshta në dukje, të shkruara me kujdes e me zemër në dorë. Qe kujdesi i madh, maturia vendosmëria e largpamësia e Kryegjyshit të sotëm, të nderuarit Dede Reshat Bardhi, që, edhe pse në një kohë të vështirë e plot rreziqe, i ruajti, i sistemoi letërkëmbimet dhe sot bashkë me plot të tjera të këtij lloji ato përbëjnë, një fond të pasur e me vlera arkivore. Në historinë e njerëzimit, njerëz publik e të rëndësishëm i kanë përçuar idetë e mendimet e tyre, edhe përmes letërkëmbimeve. në këtë kategori do të guxoja ta fusja edhe letërkëmbimin ndërmjet këtyre dy njerëzve të Zotit. Është për t’u vënë re se me letrat e ndryshme, Dede Ahmet Myftari përdorte një pseudonim dhe shpesh në brendësinë e tyre edhe simbole të ndryshme e kjo kuptohet për ta parandaluar dhe evituar pasoja fatale nga rreziku që diktonte koha kur janë shkruar. Kështu në letrën e shkurtër të 27 marsit 1969, ai shkruan: “Shpirt im! sherbetin po e dërgoj. Po deshe çele në ora 1, po deshët e çelim bashkë në darkë. Si ta shikoni me vend - fakiri! Dhe e firmos: Plaku. Vlen të permendet edhe një fakt tjetër. Edhe pse në një gjendje të vështirë dhe me shëndet të rënduar, Kryegjyshi i mirë Dede Ahmet Myftari, në asnjë nga letrat drejtuar dervishit të ahershëm, nuk u ankua, përkundrazi me besim e plot optimizëm përçoi vetëm mirësi, porosi të vyera e plot këshilla të dobishme, duke mos harruar kurrë të tërheq vemendjen për të mos rrezikuar për të shkruar për ta parë, edhe pse, siç thotë shpesh në letra, se po digjet nga malli. “Ndarja na dogji mushkërinë, shkruan në një nga letrat. Nuk mundem në asnjë mënyrë dhe për asnjë çast tua harroj fytyrën, sepse ajo fytyrë u rrënjos në fytyrën time në ditët dhe kohët më të stuhishme të jetës sonë”. Kaq të mëdha ishin dashuria, respekti dhe besimi i këtij kleriku të madh bektashian ndaj pasardhësit të tij Dede Reshat Bardhi sa u shprehte në një mënyrë shumë të hapur, të ndjerë e të sinqertë. Ja ç’shkruan në një nga letrat: “Shpirti im. Tani më doli fjala e baba Selmanit që më thosh se ti pa dervish Reshatin nuk jeton. Gjatë kohës që jam i sëmurë, Hynqari, për të jetuar unë caktoj ty, që të jesh jeta ime. Unë pa ty nuk jetoj më... Dua të të shoh vetëm një herë dhe pastaj të vdes në duart e tua”... Një kumtim të veçantë bëri poeti ynë i mirënjohur Xhevahir Spahiu. Ai u ndal në një rrafsh thuajse të panjohur; marrdhëniet e bektashinjve dhe konkretisht të Dede Ahmetit, me kulturën. “Bektashinjtë kanë sy, tha ai. Dinë të zgjedhin. I kini parë vendet ku ngrihen teqetë? Syri rrok hapsira pa fund. Baballarët e teqeve që nuk kanë shkruar vjersha numurohen me gisht. Ja, Dede Ahmeti tek i ka dëshmuar shijet e tij. Bëhet fjalë për Jonuz Emrenë, poet i madh, ndër më të shquarit, poet i poetëve. Përmes UNESC - os, përvjetori i tij u kremtua në mbarë botën. Poet mistik dhe social, poet i njeridashjes. Për të kuptuar vlerësimin ndaj tij, mjafton të përmëndim se në Turqi ka 25 tyrbe - varre monumentale në kujtim të tij. Ai është “i shumëzuar në yje” (M. Zeqo). Po t’i hedhësh një sy poezisë sonë do të zbulosh se ndikimi i frymës së tij është i dukshëm: tek baba Meleq Shembërdhenji, po edhe tek Naimi. Naimi ynë, si Emreja, u bë mësues, edukator i kombit të tij. Pikërisht atje shkoi dora e Dede Ahmetit, tek Emreja i fillimit të madh. Sipas shënimeve ka përkthyer poezitë emrejane prej orgjinalit në vitet ’40. E bënë për vete idetë, përsiatjet jetësore, tragjikja e jetës po dhe bukuritë e saj, gjuha e thjeshtë e popullit. Ndoshta, mbi të gjitha, e bënë për vetevargjet e poetit, - epitaf në varrin e tij: “Sevelin, sevelin! ... Të duash e të duan! Në një kohë, dikur po edhe sot, kur urrejtja çakurdiset, të ngresh flamurin e dashurisë për njeriun, a nuk është fisnikëri, trimëri? Në përkthimet e Dede Ahmetit, në përpjekjet e tij për ta sjellë Emerenë në odat e teqeve gjallon e vërteta e bukur se këta tempuj, e kishin poezinë mysafire të pamunguar, frymëmarrje. Ky shpirt artistik i nderon ata. Ka ardhur koha që poeti botëror Jonuz Emre të përkthehet në shqip sa më i plotë. Në një antologji të tij të zgjedhur pa dyshim do të zërë vend edhe një tufë poezish të përkthyera me shije e thjeshtësi mbresëlënëse nga Kryegjyshi Botëror i dikurshëm i Bektashinjve Dede Ahmet Ahmataj.” Më pas, një koktej bëri akoma më të bukur veprimtarinë në fjalë. Koresp. “Urtësia”

Kryegjyshi Boteror i Bektashinjeve takon Kryeadministratorin e Kosoves Jakyn Ryker

Kryegjyshi Boteror i Bektashinjeve Haxhi Dede Reshat Bardhi peruron teqene e re te Gjakoves

Kryegjyshi Boteror i Bektashinjeve gjate vizites ne Kosove zhvillon nje takim miqsor me Ministrin e jashtem te Frances . Benard Kushner

Kryegjyshi Boteror i Bektashinjve gjate vizites ne Kosove takohet me Komandantin e KFOR

Kryegjyshi Boteror i Bektashinjeve Haxhi Dede Reshat Bardhi me dt 14.07.2007 viziton Kosoven Kryegjyshi Boteror i Bektashinjeve Haxhi Dede Reshat Bardhi me dt 14.07.2007 viziton Kosoven i shoqeruar nga Kryetari I komunitetit Mysliman Haxhi Selim Muça dhe stafi qe e shoqeronte

GALERIA ME FOTO

• <

  Pelegrinazhi ne Malin e Tomorrit

  photos2/8b.jpg

  Komuniteti Bektashi: Pelegrinazhi ne Malin e Tomorrit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Pelegrinazhi ne Malin e Tomorrit

  photos2/7b.jpg

  Komuniteti Bektashi: Pelegrinazhi ne Malin e Tomorrit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  
• <

  Pelegrinazhi ne Malin e Tomorrit

  photos2/6b.jpg

  Komuniteti Bektashi: Pelegrinazhi ne Malin e Tomorrit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Pelegrinazhi ne Malin e Tomorrit

  photos2/5b.jpg

  Komuniteti Bektashi: Pelegrinazhi ne Malin e Tomorrit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Pelegrinazhi ne Malin e Tomorrit

  photos2/4b.jpg

  Komuniteti Bektashi: Pelegrinazhi ne Malin e Tomorrit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Pelegrinazhi ne Malin e Tomorrit

  photos2/3b.jpg

  Komuniteti Bektashi: Pelegrinazhi ne Malin e Tomorrit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Pelegrinazhi ne Malin e Tomorrit

  photos2/2b.jpg

  Komuniteti Bektashi: Pelegrinazhi ne Malin e Tomorrit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Pelegrinazhi ne Malin e Tomorrit

  photos2/1b.jpg

  Komuniteti Bektashi: Pelegrinazhi ne Malin e Tomorrit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Festa e Novruzit

  photos2/001-DSC03733-0013.jpg

  Komuniteti Bektashi: Festa e Novruzit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Festa e Novruzit

  photos2/001-DSC03737-0017.jpg

  Komuniteti Bektashi: Festa e Novruzit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Festa e Novruzit

  photos2/001-DSC03755-0034.jpg

  Komuniteti Bektashi: Festa e Novruzit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Festa e Novruzit

  photos2/001-DSC03759-0038.jpg

  Komuniteti Bektashi: Festa e Novruzit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Festa e Novruzit

  photos2/001-DSC03761-0039.jpg

  Komuniteti Bektashi: Festa e Novruzit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Festa e Novruzit

  photos2/001-DSC03763-0041.jpg

  Komuniteti Bektashi: Festa e Novruzit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Festa e Novruzit

  photos2/001-DSC03772-0049.jpg

  Komuniteti Bektashi: Festa e Novruzit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Festa e Novruzit

  photos2/001-DSC03775-0052.jpg

  Komuniteti Bektashi: Festa e Novruzit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Festa e Novruzit

  photos2/001-DSC03782-0057.jpg

  Komuniteti Bektashi: Festa e Novruzit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Festa e Novruzit

  photos2/001-DSC03788-0063.jpg

  Komuniteti Bektashi: Festa e Novruzit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Festa e Novruzit

  photos2/001-DSC03793-0068.jpg

  Komuniteti Bektashi: Festa e Novruzit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Festa e Novruzit

  photos2/001-DSC03795-0070.jpg

  Komuniteti Bektashi: Festa e Novruzit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Festa e Novruzit

  photos2/001-DSC03799-0073.jpg

  Komuniteti Bektashi: Festa e Novruzit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Festa e Novruzit

  photos2/001-DSC03802-0076.jpg

  Komuniteti Bektashi: Festa e Novruzit, ne fotot e ketij albumi do jene personalitetet Shqipatare me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi,Kryeministrin Z. Sali Berisha etj .

  

• Bektashi

  photos2/1.jpg

  Komuniteti Bektashi: ne kete foto ka dale Z.John Withers cili eshte Ambasador i SH.B.A.-se, me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi .

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/2.jpg

  Komuniteti Bektashi: ne kete foto ka dale Z.John Withers cili eshte Ambasador i SH.B.A.-se, me presidentin e Rrepublikes se Shqiperise Z. Bamir Topi .

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/9.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/10.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/6.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/7.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/8.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/11.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/12.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/13.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/14.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/15.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/16.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/17.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/18.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/19.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/20.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/21.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/22.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures

  

• Komuniteti Bektashi

  photos2/23.jpg

  Komuniteti Bektashi , ne festen e Ashures